Thinanthorum Sri Krishnarudan

கிருஷ்ணர் :   வாவ்! உங்க அம்மா எவ்வளவு அழகா உங்கள கணிச்சி வச்சிருக்காங்க… Correct-ஆ சொல்லியிருக்காங்களே…. மேகலா  : நீ என்னை எப்படினாலும் கலாய்க்கலாம் கிருஷ்ணா… உனக்கு என் மேல் எத்தனை பிரியம் இருந்தா இப்படிச் சொல்லுவ… எங்க அம்மாவுக்கும் எங்க மேல ரொம்பப் பாசம் உண்டு… அவங்க மாதிரிதான் நீயும்… கிருஷ்ணர்  : என்னைய உங்க அம்மா மாதிரினு சொல்றயா… சொல்லிட்டுப் போ… ஆனா, பழமொழி ரொம்பப் பொருத்தமானது…. மேகலா  : உன்னோட அன்பால், என்னை திக்குமுக்காடச் செய்து விட்டாய் கிருஷ்ணா…. கிருஷ்ணர்  : ‘திக்குமுக்காட’ன்னா என்ன…? மேகலா  : சந்தோஷத்துல, திகைப்படையச் செய்தல் கிருஷ்ணா…. சந்தோஷத்தை எப்படிச் சொல்லுவோம் தெரியுமா கிருஷ்ணா… ஆனா, இது பேச்சுத்தமிழ் கிடையாது… ‘திக்குமுக்காட’ன்னு சொன்னதால, மட்டற்ற மகிழ்ச்சி அடைகிறேன் என்பதையும் குறிப்பிட விரும்புகிறேன் கிருஷ்ணா… கிருஷ்ணர்  : என்னம்மா இது… திடீரென்று சுத்தத்தமிழில் பேசி, என்னை திக்குமுக்காடச் செய்கிறாயா… இந்த சந்தோஷம், கோபம், திட்டு, வாழ்த்து, பெருமை, பாராட்டு…, என்ற ஒவ்வொரு உணர்வுக்கும்…, ‘இயல் தமிழை’ விட…, பேச்சுத்தமிழ், அதன் ...

கிருஷ்ணர்   : Oh! நெசம்மா…, நீ சொன்னது மாதிரி, ‘கொங்கு தமிழ்’ கேட்பதற்கு ரொம்ப இதமா இருக்கு மேகலா…. மேகலா  : கிருஷ்ணா…, இந்த கொங்கு தமிழ் மேல சினிமாக்காரங்களுக்கு ஒரு அதீத காதல்… ‘சின்னக்கவுண்டர்’ படத்துல, குளத்தில விஷம் வச்சிட்டாங்க என்பது குற்றச்சாட்டு… அது பஞ்சாயத்துக்கு வந்திருச்சி… இடையில் டவுனுக்குப் போய் வர வேண்டிய அவசியம் hero-வுக்கு வருது… தனக்குப் பதிலாக தன் அம்மாவை பஞ்சாயத்தில் நிறுத்தி வைத்து விட்டு, ‘குறிப்பிட்ட நேரத்தில் வருகிறேன்; அப்படி வரவில்லையென்றால், விஷம் கலந்த குளத்துத் தண்ணீரை அம்மா குடிப்பாங்க’ என்று சொல்லி விட்டு கிளம்புகிறார்…. கிளம்பும் போது, விஜயகாந்த் கண் கலங்குவார்… அப்போ, அவங்க அம்மா, ‘நீ ஏன் கண்ணு மறுவுற.., அம்மா நான் இருக்கோம்ல…, போயிட்டு வா…’ என்று சோகமாகப் பேசினாலும்…, கொங்கு தமிழ் கம்பீரமாகப் பேசும்… சாதாரணமாக, பெரியவங்க, சின்னவங்கள, ‘ஏங்கண்ணு, ஒன்ர அப்பாரு ஊட்ல இருக்காரா’…, அப்படீன்னு, ‘கண்ணு’ன்னுதான் கூப்பிடுவாங்க…. கிருஷ்ணர்  : வாவ்! கொங்கு தமிழ் ரொம்ப வெள்ளந்தியாக, கிராமீய மணம் வீசும்படி இருக்குதுங்கோ… மேகலா :  கிருஷ்ணா…., பேச்...

கிருஷ்ணர்  : அப்படியென்ன அந்த பால்காரர் சொன்னார்… மேகலா  : ‘பால்கோவா கிண்டப் போறேன்னு நேத்தே சொல்லியிருக்கலாம்ல; நான் வேற பால் கொண்டு வந்திருப்பேன்ல’ – என்று சொன்னாரே பார்க்கலாம்… கிருஷ்ணர்  : ஏன்? பாலில் வேற வேற quality இருக்கா… மேகலா  : அதுதான் எனக்கும் ஆச்சர்யமாப் போச்சு… ஒரு லிட்டர் பாலுக்கு 200 gm பால்கோவா வரணும்… நான் வாங்குன பாலுக்கு 300 gm பால்கோவா வந்தே தீரணும். அது அவர் கொண்டு வரும் special பால்லதான் 300 gm பால்கோவா… நான் வாங்கினது, தண்ணி கலந்த பால்… 150 gm பால்கோவாதான் கிடைத்தது…. கிருஷ்ணர்  : ஹேங்! தண்ணி கலந்த பாலா…. இப்படீலாமா குடுப்பாங்க…  நாங்கல்லாம், மாட்டுக் காம்புலயிருந்து, எங்க வாயில அப்படியே பீச்சிக் குடிப்போம்.. . சரி…, இதுல எங்க எச்சரிக்கையா நடந்த…. மேகலா  : அவர் சொன்னத வச்சி கண்டுபிடிச்சிட்டேன்ல…. அதற்கு அடுத்த வருஷத்துல இருந்து, ஆரோக்யா பால் மட்டும் தான், பால்கோவா கிண்ட வாங்குவேன்… கிருஷ்ணர்  : அப்போ, ஒரு தடவை ஏமாந்துருவீங்க… மேகலா  : ஆம், அது அப்படித்தான்…  Customers-ம், வியாபாரிகளும், ‘Tom & Jerry’ மாதிரி தா...

மேகலா  : இது ஒட்டுவாரொட்டி கிருஷ்ணா… கிருஷ்ணா…, மேய்ச்சலில் மட்டும் தமிழ் விளையாடல… நீ…, ‘ஏர்தழுவுதல்’ விளையாட்ட விளையாடி இருக்கியா… கிருஷ்ணர்  : ஆமாம்…, ‘ஏழு எருதுகளை’ அடக்கிய பின் தான், நப்பின்னய கல்யாணமே செய்திருக்கேன்… மேகலா  : எத்தனை வீரச் செயல் இது… எங்க பக்கத்துல, காளையடக்குதல், ஏரு தழுவுதல் என்று தூய தமிழில் பேசுபவர்கள் பக்கத்தில் ‘மாடுபிடி விளையாட்டு’ என்று எங்களைப் போல மக்கள் பேசும் மொழியும் உண்டு. அதிலும், அலங்காநல்லூரில் வீரவிளையாட்டு பார்த்து running commentary சொல்பவர்கள்…, ‘இதோ வாடிப்பட்டி கருப்பன் வந்துட்டான். வாடிவாசல் திறந்ததும், சீறிப் பாஞ்சு வந்துட்டான்… தில்லு இருக்கும் மாடுபிடி இளைஞர்கள்…, கருப்பன் கொம்பைத் தொட்டுப் பாரு… தொட்டுப் பார்ப்பவனுக்கு 500 ரூபா… திமிலைப் பிடித்தால், 1000 ரூபாய்… திமிலைப் பிடித்து கருப்பனை அடக்கிப் பாரு’ என்று சொல்லும் போதே…, இங்கே மாடுபிடி வீரர்களுக்கு…, ‘சும்மா ஜிவ்…வுனு’ ஏறும். கொம்பைப் பிடிச்சி, ‘உருமால’ உருவிட்டா, நண்பர்கள், அவனைத் தூக்கிச் சுமந்து கொண்டாடிருவாங்க… தங்கச் சங்கிலி கழுத்தில் மின்ன, தோளில் வழியும் இரத்தத்த...

கிருஷ்ணர்  : கடைகளில், எல்லாப் பொருட்களுமே, மொத்தமாய் குவிக்கப்பட்டுத்தானே இருக்கும்… ’மொத்தக்கடை’னா என்ன….? மேகலா  : சாதாரண பலசரக்குக் கடைகளில், 1 கிலோ அரிசி, 2 கிலோ அரிசி அப்படீன்னு ‘loose’-ல நாம வாங்குறோம்… இதுக்குத் தனி rate… மொத்தக்கடைங்கிறது, wholesale’ வியாபாரம். அதில் குறைந்தபட்சம் 10 kg bag அரிசியாவது வாங்கணும்… இது கட்டாயம் rate கம்மியாக இருக்கும்…. நிறையப் பேரு, அரிசி, உளுந்து, துவரம்பருப்பு முதலான அன்றாடத் தேவைப் பொருட்களை மொத்தக்கடையில்தான் வாங்குவாங்க.., சேமிப்புக்காக. ‘அரிசிமண்டி’யில, பல ஊரு, பல brand அரிசி பார்த்து வாங்கலாம். இப்படி, ‘மண்டி’ அப்படீங்கிற மொத்தக்கடைகள் எல்லா ஊருலயும், குறிப்பிட்ட இடங்களில் இருக்கும். இதுக்கு எப்பவும் நம்பிக்கையான வாடிக்கையாளர்கள்…, முக்கியமா, சில்லறை வியாபாரிகள் கூட, customers ஆக உண்டு… எண்ணெய், வெள்ளைப்பூண்டு, இப்படி regular ஆக பயன்படும் பொருட்கள், மலிவு விலை brand-லிருந்து, first quality brand வரைக்கும், இந்த மண்டியில் கிடைக்கும்… சந்தைகளில் இருக்கும் கடைகளில் நடப்பது, ‘சில்லறை வியாபாரம்’… Wholesale-க்கும் சில்லறைக்கும் rate-ல்...

மேகலா   : கிருஷ்ணா…., இன்னைக்கு நீ கொடுக்கும் பதிலெல்லாம் சூப்பர் counter கிருஷ்ணா…. ச்சும்மா இடது கையால மலையப் புரட்டுற வேலையைச் செய்திருக்கிற கிருஷ்ணா… இதப் பார்ரா…, கோவர்த்தனமலையைச் சுண்டு விரலால தாங்கிப் புடிச்சவன் நீ… இந்த மலையப் புரட்டுற வேலையெல்லாம் உனக்கு ஜுஜுபி… உனக்குப் போயி உதாரணம் காட்டுறேனே… உதாரணத்தையும், உதாரணம் காட்டுறவங்களையும் jolly-யா deal பண்ற ஆளு நீ… கிருஷ்ணர்  : ‘ கடப்பாரையவே தூக்க முடியாதவன், மலையப் புரட்ட முடியுமா ’… போங்க boss…, என்னைக் கலாய்க்காதீங்க… மேகலா  : ஐயோ…, உன் கன்னத்தைக் கிள்ளி திருஷ்டி கழிக்கணும் கிருஷ்ணா… நீ பேசும் பேச்செல்லாம் ‘பன்ச் டயலாக்’… ஆஹா…. கிருஷ்ணா…,  நாங்கெல்லாம் ‘குண்டக்க மண்டக்கன்னு பேசுவோம்’…, குத்து மதிப்பா அர்த்தம் புரிஞ்சிக்குவோம்… தத்துப்பித்துன்னு உளறுவோம்… சம்பந்தப்பட்டவங்க வந்து ரெண்டு வப்பு வச்சா, ‘குய்யோ முறையோன்னு’ புலம்புவோம்…. கிருஷ்ணர்  : ஆமா…, நீ என்ன…, ஆசிரியப்பா…, வெண்பா என்ற இலக்கணங்களை வைத்து செய்யுளா எழுதுற… குத்து மதிப்பு, குண்டக்க மண்டக்க, தத்து பித்துன்னு rhiming-ஆ பேசுற… மேகலா  : இல்...