Thinanthorum Sri Krishnarudan

கிருஷ்ணர்  : கடைகளில், எல்லாப் பொருட்களுமே, மொத்தமாய் குவிக்கப்பட்டுத்தானே இருக்கும்… ’மொத்தக்கடை’னா என்ன….? மேகலா  : சாதாரண பலசரக்குக் கடைகளில், 1 கிலோ அரிசி, 2 கிலோ அரிசி அப்படீன்னு ‘loose’-ல நாம வாங்குறோம்… இதுக்குத் தனி rate… மொத்தக்கடைங்கிறது, wholesale’ வியாபாரம். அதில் குறைந்தபட்சம் 10 kg bag அரிசியாவது வாங்கணும்… இது கட்டாயம் rate கம்மியாக இருக்கும்…. நிறையப் பேரு, அரிசி, உளுந்து, துவரம்பருப்பு முதலான அன்றாடத் தேவைப் பொருட்களை மொத்தக்கடையில்தான் வாங்குவாங்க.., சேமிப்புக்காக. ‘அரிசிமண்டி’யில, பல ஊரு, பல brand அரிசி பார்த்து வாங்கலாம். இப்படி, ‘மண்டி’ அப்படீங்கிற மொத்தக்கடைகள் எல்லா ஊருலயும், குறிப்பிட்ட இடங்களில் இருக்கும். இதுக்கு எப்பவும் நம்பிக்கையான வாடிக்கையாளர்கள்…, முக்கியமா, சில்லறை வியாபாரிகள் கூட, customers ஆக உண்டு… எண்ணெய், வெள்ளைப்பூண்டு, இப்படி regular ஆக பயன்படும் பொருட்கள், மலிவு விலை brand-லிருந்து, first quality brand வரைக்கும், இந்த மண்டியில் கிடைக்கும்… சந்தைகளில் இருக்கும் கடைகளில் நடப்பது, ‘சில்லறை வியாபாரம்’… Wholesale-க்கும் சில்லறைக்கும் rate-ல்...

மேகலா   : கிருஷ்ணா…., இன்னைக்கு நீ கொடுக்கும் பதிலெல்லாம் சூப்பர் counter கிருஷ்ணா…. ச்சும்மா இடது கையால மலையப் புரட்டுற வேலையைச் செய்திருக்கிற கிருஷ்ணா… இதப் பார்ரா…, கோவர்த்தனமலையைச் சுண்டு விரலால தாங்கிப் புடிச்சவன் நீ… இந்த மலையப் புரட்டுற வேலையெல்லாம் உனக்கு ஜுஜுபி… உனக்குப் போயி உதாரணம் காட்டுறேனே… உதாரணத்தையும், உதாரணம் காட்டுறவங்களையும் jolly-யா deal பண்ற ஆளு நீ… கிருஷ்ணர்  : ‘ கடப்பாரையவே தூக்க முடியாதவன், மலையப் புரட்ட முடியுமா ’… போங்க boss…, என்னைக் கலாய்க்காதீங்க… மேகலா  : ஐயோ…, உன் கன்னத்தைக் கிள்ளி திருஷ்டி கழிக்கணும் கிருஷ்ணா… நீ பேசும் பேச்செல்லாம் ‘பன்ச் டயலாக்’… ஆஹா…. கிருஷ்ணா…,  நாங்கெல்லாம் ‘குண்டக்க மண்டக்கன்னு பேசுவோம்’…, குத்து மதிப்பா அர்த்தம் புரிஞ்சிக்குவோம்… தத்துப்பித்துன்னு உளறுவோம்… சம்பந்தப்பட்டவங்க வந்து ரெண்டு வப்பு வச்சா, ‘குய்யோ முறையோன்னு’ புலம்புவோம்…. கிருஷ்ணர்  : ஆமா…, நீ என்ன…, ஆசிரியப்பா…, வெண்பா என்ற இலக்கணங்களை வைத்து செய்யுளா எழுதுற… குத்து மதிப்பு, குண்டக்க மண்டக்க, தத்து பித்துன்னு rhiming-ஆ பேசுற… மேகலா  : இல்...

மேகலா  :  ‘எலி ஏன் அம்மணமா ஓடுது’…. கிருஷ்ணர்  : ‘ஹேங்’…. என்கிட்ட கேட்டால்…. ஓ! இது பழமொழியா… மேகலா  : கிருஷ்ணா…, யாராவது நம்மகிட்ட வந்து தேவையில்லாம ‘காகா’ பிடிக்கிறாங்கன்னு வச்சிக்கோ… கிருஷ்ணர்  : அதுக்கு…. மேகலா  : எலி வீட்டுக்குள்ள, நமக்குத் தெரியுற மாதிரி ஓடுமா…. விளக்கு அணைஞ்சா பிறகு, திருட்டுத்தனமா ஓடுமா… எலி, open statement மாதிரி கண்ணு முன்னே ஓடுனா… கிருஷ்ணர்  : ஓ! அதுதான் அம்மணமா ஓடுறதா…. மேகலா  : ‘ நுணலும் தன் வாயால் கெட்டுப் போகும் ’… கிருஷ்ணர்  : இதுக்கும் பழமொழியா… மேகலா  : இங்கு எல்லா உணர்வுகளுக்கும் பழமொழி உண்டு… வேண்டுபவர்கள் வந்து அள்ளிக் கொள்ளலாம்… கிருஷ்ணர்  : மக்களே! வாங்க! வாங்க! வந்து எங்கள் தமிழைப் பேசுங்க…, பேசுங்க… ஆமாம், போகிற போக்கில, ஏதோ ‘காகா’ பிடிக்கும் வேலைன்னு சொன்னாயே…, அது என்ன…? மேகலா  : ஒரு ஆளிடம் காரியம் சாதிக்கணும்னு காலைப் பிடிக்கும் போது போடும் build-up…., அதைத்தான்…, என்னமா ‘மஸ்கா’ அடிக்கிறான்…, ‘காகா பிடிக்கிறான்’பாங்க… கிருஷ்ணர் :  புதுப்புது மொழியா பேசுறயோ… மேகலா  : புதுமொ...

கிருஷ்ணர்   : பன்னிரு மாதங்களில், இது (தை மாதம்) பொற்காலம் மேகலா… வாழ்க்கையை நாமும் வாழ்கிறோம்…, என்று ஏதோ போற போக்குல சொல்லிட்டுப் போகல… அத்தமுள்ள வாழ்க்கையை வாழ்ந்தவன் கூறிய அர்த்தமுள்ள ஆழமான பழமொழி மேகலா…   சாதாரணமான மனுஷன் பேச்சுத் தமிழிலேயே, தர்ம சாஸ்திரமே படைச்சிட்டாங்க… மேகலா  : கிருஷ்ணா…, உன்னிடம் ஒரு ‘மூன்று முடிச்சு’ வசனம் சொல்லணும் கிருஷ்ணா கிருஷ்ணர்  : அதுக்கு எதுக்கு இத்தனை பம்முற…. மேகலா :  இல்ல கிருஷ்ணா…, பழமொழி பேசும் போது, புதுமொழி சொல்லலாமா என்று யோசித்தேன்… கிருஷ்ணர்  : என்ன புதுமொழி…. மேகலா  : Heroine ரொம்ப கஷ்டப்படுறா… அவ கஷ்டத்தை, hero, friend கிட்ட சொல்றான். சொல்லிட்டு…, ‘இந்தப் பொண்ணு என் கிட்ட, பிரச்னையை சொல்ல மாட்டேங்கிறா…, ஏன்னு தெரியல’ – அப்படீங்கிறான். அதுக்கு அவன் friend சொல்றதுதான் புதுமொழி…  ‘கால் வைக்கிற இடமெல்லாம் கண்ணி வெடியா இருந்தா,  எதன்னு இவ சொல்லுவா- அப்படீன்னு வசனம் வருது கிருஷ்ணா… நான், அலுத்துப் போய் படுத்திருந்தவா…, அசந்து போனேன். உடனே எந்திரிச்சி, உன் கிட்ட சொல்றதுக்காக…, நோட்டுல குறிச்சி வச்சேன் க...

மேகலா   : நீ சொல்றது ரொம்ப correct கிருஷ்ணா…   ‘கூரை ஏறி கோழி பிடிக்க முடியாதவன், வானத்துல ஏறி வைகுந்தம் காட்டினானாம்’   – அப்படீங்கிற பழமொழிய, சர்வ சாதாரணமா…, பள்ளிக்கூடம் போய் பட்டம் வாங்காதவன் கூட சொல்லுவான்… ஆனா, இதில் special என்னன்னா, ’யாரை’ எப்படி எடக்கா பேசுறாங்கன்னு, கேக்குறவன் கப்புனு புரிஞ்சிக்குவான்… ‘யாரு’…, ‘இவனா’…,   இவனுக்கு அடுத்த தெரு கூட தெரியாதே. இவன் ‘காசி’க்குப் போனானாமா … யார் காதுல பூ சுத்துறாங்க…. கிருஷ்ணர்  : காதுல பூ சுத்துறதுனா என்ன…? மேகலா  : ஒரு ஆளு காது குடுத்து கேட்டா, இஷ்டத்துகு reel வுடுறது… நான் அங்க போனேன்…, இங்க போனேன்…, இதை சாதிச்சேன்…, அதப் புடிச்சேன் – அப்படீன்னு…, காதுல ரத்தம் வர்ற அளவுக்கு…, முழம் முழமா அளந்து விடுறது…. கிருஷ்ணர்  : முழம் முழமா அளக்கிறதா…. யப்பா…, வுட்டா,  இதுக்கு தனி இலக்கியமே போடுவ போலயே…  ஏன் மேகலா…., இந்த மாதிரி பழமொழியாகட்டும்.., நடைமுறை மொழியாகட்டும்…, எப்படி உருவாகுது…. மேகலா  : கிருஷ்ணா…, இப்போ, நம்ம ரெண்டு பேரும் பேசும் போது…, கிண்டலாகப் பேசுவது, ரொம்ப பிடித்தமான இயல்பான...