Thinanthorum Sri Krishnarudan

மேகலா   : சொக்கிப் போனாயா… பேச்சுத் தமிழின் சுகம் அப்படிப்பட்டது கிருஷ்ணா… நாம, வேற State-க்கோ, வேற Country-க்கோ வேலை நிமித்தமாக போகிறோம் என்று வைத்துக் கொள்… லீவுக்கு ஊருக்குத் திரும்புவோம்ல…, அப்ப, நம்ம அம்மா மடியில படுத்து, அம்மா தலை கோதி தடவுவதற்கு முன்பாக…, ஊரின் எல்லைக்குள் நுழைந்ததுமே, நம்ம பேசும் தமிழைக் கேட்டு, நம்ம மனசு கூத்தாட ஆரம்பிக்கும் கிருஷ்ணா… அதுக்கப்புறம் தான்…, அம்மா மடியில படுக்கிறது…, அம்மா கைச்சோறு…, அப்பா…, உறவு எல்லாம்… ஊருக்குள்ளே நுழைஞ்சவுடனே…, எதிர்ப்பட்டவரிடம், அண்ணே, இங்க ஒரு சோடாக்கடை இருந்துச்சே…, அதக் காணோம்’ என்று கேட்டால், ‘அதுவா தம்பி.., அத செட்டியார் வாங்கி ரொம்ப நாள் ஆச்சே. என்னவோ பெருசா கட்டடம் கட்டப் போறாங்கண்ணு சொன்னாங்க… நீங்க பெரிய வீட்டுத் தம்பிதான… அமெரிக்காவுக்குப் போயிருக்கிறதா சொன்னாங்க… நல்லா இருக்கீங்களாய்யா’ என்று பதில் வரும்… காதுல, குற்றாலச்சாரல் விழுந்த மாதிரி இருக்கும்… ‘அங்க வெள்ளக்காரப் பொண்ண கல்யாணம் பண்ணீட்டீங்களாமே…’ என்று வெள்ளந்தியா கேக்கும் போது…, ஒரு கல்யாணக் கச்சேரியே நடந்த மாதிரி இருக்கும் கிருஷ்ணா… கிருஷ்ணர்  :...

மேகலா   : கிருஷ்ணா…, பேச்சுத் தமிழில், ஒரு சொல்லு, situation-க்குத் தகுந்த மாதிரி அர்த்தத்தைக் கொடுக்கும் கிருஷ்ணா… இப்போ, ‘அரம்படாமன்னு’ பார்த்தோமா… ‘அரைவேக்காடு’ – அப்படீன்னு ஒரு சொல்லு… அரைகுறையா அறிவுள்ளவங்களையும் குறிக்கும்… அரைவேக்காடு பண்டங்களையும் குறிக்கும்… அப்பா சொல்லுவாரு…, ‘இந்த காய்கறிய அரைவேக்காடா வேக வச்சா போதும்…, அதுதான் ருசி…’ அப்படீன்னு சொல்லுவாரு… சமயத்துக்குத் தகுந்த மாதிரி, இந்த ‘அரைவேக்காடு’ நல்லதாகவும் கூட அர்த்தப்படுத்தலாம் கிருஷ்ணா…. கிருஷ்ணர்  : Oh! ரொம்ப interesting ஆக இருக்கே…. மேகலா  : கிருஷ்ணா…, சின்னப்புள்ளைங்க, தன் வயசுக்கு மீறி பேசும் போது…,  ‘உழக்கு மாதிரி இருந்துக்கிட்டு, என்ன பேச்சு பேசுது பாரு…’  அப்படீம்பாங்க… கிருஷ்ணர்  : ஏன் ‘நாழி’ மாதிரின்னு சொல்லக் கூடாதா…. மேகலா  : அளவைகளில் நாழி பெருசு.., ‘உழக்கு’ சின்னதுல்ல கிருஷ்ணா… அதான் அப்படி சொல்றாங்க… அதே மாதிரி, ஒல்லியா இருக்கவங்கள, ‘ஈர்க்குச்சி’ மாதிரி இருக்கான்னும்…, குண்டா இருக்கவங்கள, ‘கத்தரிக்காய்க்கு கை, காலு முளைச்ச மாதிரி’ இருந்துக்கிட்டு, இந்தப் போடு போடுறா...

மேகலா   : சும்மா…, விவரமான ஆளுக மட்டுமில்ல கிருஷ்ணா…   அவங்களோட மொழிய, எப்படி ஆயுதமாகவும், மக்களை வளர்ச்சிக்குக் கொண்டு செல்வதற்காகவும்…, ஆலோசனை சொல்வதற்காகவும் பயன்படுத்தியிருக்கிறாங்க…  சும்மா, ‘வளவளன்னு’ சொல்ற பேச்செல்லாம் கிடையாது… ‘வெட்டு ஒண்ணு, துண்டு ரெண்டுதான்’…. சும்மா மணியடிச்ச மாதிரி, டங்கு…, டங்குனு போட்டு ஒடச்சிருவாங்க. அர்த்தம் தேட, dictionary – யெல்லாம் தேவையில்ல… அத்தனையும் வெட்ட வெளிச்சமாகப் புரியும். எளிமையான வார்த்தைகளும்…, சொல்லும் ஒவ்வொரு சொல்லும், waste-ஏ ஆகுறது கிடையாது. அவ்வளவு sharp…. எப்பப் பார்த்தாலும், ஊர் சுத்திக்கிட்டே இருக்கிறவங்கள…,   ‘கால்ல சக்கரம் மாட்டியிருக்கியா…, ஒரு இடத்தில இருக்க மாட்டேங்கிற’   என்று சொல்லும் போது…, ஊர் சுத்துறவரோட character, தெளிவா தெரிஞ்சிரும் கிருஷ்ணா… இந்தப் பாட்டை நீ கேளு… ‘குத்தடி குத்தடி சைனக்கா குனிஞ்சி குத்தடி சைனக்கா பந்தலிலே பாவக்கா… தொங்குதடி லோலாக்கு’ – மேலோட்டமா பார்த்தா, சின்னக்குழந்தைய விளையாட்டுக் காட்ட பாடும் பாடல்னு தெரியும்… கிருஷ்ணர்  : ஆம்மாம்…, அப்படித்தான் தெரியுது… ஆனா, ‘குனிஞ்...

மேகலா   : கிருஷ்ணா…, எங்க ஐயாப்பா, எங்க உறவுக்காரர் ஒருத்தர…, அவ…, சரியான மாங்கொட்டக்கல்லு என்று நக்கலா சிரிச்சிக்கிட்டே சொன்னாரு… நான் எங்க அப்பாட்ட, ‘ஐயாப்பா, மாங்கொட்டக்கல்லுனு சொல்றாரு… ஏன் இப்படி சொல்றாருப்பா’ என்று கேட்கவும், எங்க அப்பா, முதலில் பயங்கரமாகச் சிரித்து விட்டார்… பிறகு எனக்கு விளக்கினார்… கிணறு தோண்டும் போது, மாங்கொட்டக்கல்லு தட்டுப்பட்டால், கடப்பாரை, ‘ணங்குனு’ சப்தம் போட்டு எகிறி, கடப்பாரை போட்டவர் முகத்திலேயே எதிர்த்து அடிக்கும்… கல்லு உடையாது…, நம்ம மூஞ்சி பேந்துரும்… நம்ம உறவுக்காரரும் அப்படித்தான்… ’நம்ம பாத்து கல்யாணம் பண்ணி கூட்டிட்டு வந்தால், நம்மையே திருப்பி அடிச்சிருவாங்க’ என்ற அர்த்தத்தில், மாங்கொட்டைக்கல்லை உதாரணம் சொல்லி உனக்கு விளக்கியிருக்கிறார்’ என்று சொல்லி, எங்க ஐயாப்பாவோட அறிவியல் அறிவையும், நக்கலையும் நினைச்சி சந்தோஷப்பட்டார் கிருஷ்ணா…. கிருஷ்ணர்  : Oh! ஆமாம்ல…  மாங்கொட்டை கல்லோட தன்மையே அதுதானே. கடப்பாரையைப் போட்டா, போட்டவன் முகத்துல தான் திரும்பி அடிக்கும்…  மனுஷங்க எப்படி இயற்கையின் செய்கையை பொருத்தமாக யோசிக்கிறாங்க பாரு… மேக...