திருக்குறளில் வாழ்வியல் - பாகம் 7 (நிறைவுப் பகுதி)

கிருஷ்ணர் : ‘வாழ்வியல் என்றால் என்ன….?

மேகலா : வாழும் முறையைப் பற்றிச் சொல்லுவது, ‘வாழ்வியல்’ கிருஷ்ணா… ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு முறை இருக்கிறது… வள்ளுவர் கூட, ‘அகர முதல எழுத்தெல்லாம்…’ என்று சொல்கிறாரே… எழுத்துக்கள், அகரத்திலிருந்து தான் தொடங்குகின்றன… இது எழுத்தின் முறை… ‘ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு’ – இந்த உலகத்தை முறையாக எதை வைத்து வரிசைப்படுத்தணும். ஆதி பகவன் எனப்படும் கடவுளை முதற்பொருளாகப் பார்ப்பதுதான் முறையான பார்வை… அது போல, நாம் வாழும் வாழ்க்கை, நல்லவனால, இனிய வார்த்தைகள் பேசுபவனாக…, சொல்லில் வல்லவனாக…, செயலில் திறமையானவனாக, பொறுமையாளனாக, அடக்கமுடையவனாக, நேர்மையாளனாக…, என்றெல்லாம் வாழ்ந்து காட்டக் கற்றுக் கொடுப்பதுதான், ‘வாழ்வியல்’ கிருஷ்ணா….

கிருஷ்ணர் : நீ சொன்ன அத்தனை குணத்தையும் வள்ளுவர் சொல்லிட்டாரா… அப்போ, ’திருக்குறள்’, ‘வாழ்வியல்’ போதிக்கும் வேதம் தானே…

மேகலா : Exactly… நீ சொன்னது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை கிருஷ்ணா… ஆனால் என்ன…, வாத்தியார் தான் strict ஆனவர்….!

‘பயனில் சொல் பாராட்டுவானை மகன் எனல்

மக்கட் பதடி எனல்’

என்று ‘லொடலொடன்னு’ பேசறவங்களை, ‘பதர்’ என்றே சொல்லி விடுவார் கிருஷ்ணா…

கிருஷ்ணர் : பின்னே சும்மாவா…. வாழ்க்கைக்கு உதவாத மாதிரி இருப்பவர்களை, strong-ஆ சொன்னாதான், படிப்பவர்களுக்கு கொஞ்சமாவது உறைக்கும்… வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் அனுபவங்கள் மூலம், வாழ்வது எப்படின்னு கற்றுக் கொள்ளணும்…. இதில் கற்றுக் கொள்ளவில்லையென்றால், எங்கு போனாலும், நம்மால் அந்த சூழ்நிலையை எதிர்கொள்ள முடியாமல் போகலாம்… திருக்குறளும், ஒரு அனுபவம் தான்…. அதைப் படிக்கப் படிக்க, ஒவ்வொரு குணத்தையும், strong-ஆக வள்ளுவர் சொல்லும் போது…, ‘அட…, அப்துல் கலாமுக்கு ஏத்த மாதிரி குறள் சொல்றாரே… அச்சச்சோ…, அந்தக் குணத்தை நாம் கை விட வேண்டும்… ‘Very dangerous’ என்று சொல்றாரே… அட…, இந்தக் குறள்படி வாழ்தவரை எனக்குத் தெரியுமே…’ என்று உலகத்தின் அத்தனை அனுபவங்களையும், நம்ம கண்ணு முன்னாடி, ஈரடி குறளாக, ‘பஞ்ச் டயலாக்’காக சொல்லும் போது…, வாழ்வியல் முறைகளை, அத்தனை variation-ஐயும், ஆராய்ந்து தெளிவாகச் சொல்லிட்டாரே…, என்று சொல்லத் தோணுதுல… திருக்குறளை, பல்கலைக்கழகத்தில் பாடமாக வைக்கலாமா என்று உலகம் நினைக்கும் முன்னயே…, வள்ளுவரே ஒரு பல்கலைக்கழகம் தான் என்று சொல்லுமளவுக்கு, அத்தனை துறைகளைப் பற்றியும் எளிமையாகச் சொல்லி, திருவள்ளுவர் University ஆகி விட்டார்… இந்தப் பல்கலைக்கழகம், படிக்கும் ஒவ்வொருவரையும், நல்ல மனிதனாக, செயல் வீரனாக…, ஒரு நண்பனாக ஆக்காமல் விடுவதேயில்லை…. So, வள்ளுவரைப் படிப்போம்; நல்ல மனிதனாக வளர்வோம்…. So…, Ta…ta…, மேகலா… Good Bye

மேகலா : கிருஷ்ணா…, என்ன கிருஷ்ணா…

கிருஷ்ணர் : நான் போயிட்டேன்…

(நிறைவு பெற்றது)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

பக்குவம் - பாகம் 9 (நிறைவுப் பகுதி)

கிருஷ்ணர்   : ‘பிரம்மரிஷி’ என்பது ஒரு நிலை. வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும், இதை விட better-ஆ நாம் நடந்து கொள்ளணும்…, இல்லையென்றால்…, இதை விட உயர்ந்த promotion-க்கு நாம் முன்னேறணும் என்று ஒவ்வொரு மனிதனும் நினைக்கும் போது, அவனுடைய பழக்க வழக்கம் நடத்தை மட்டுமல்ல மேகலா….   கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவனுடைய attitude கூட shape ஆக ஆரம்பிக்கும். அதனால் அவன் மனநிலையும் பக்குவமடைய ஆரம்பிக்கும். ஒரு கட்டத்தில், அறிவில் தெளிவு மட்டுமல்ல, நிதானம், பொறுமை, அடுத்து நடக்கப்போவதில் தீர்க்கம்…, அதற்கான ஆயத்தம்…, தன் திறமையில் நம்பிக்கை…, அதற்கான பணிவு எல்லாம் ஒன்று சேரும் போது, அவன் outstanding personality யாக, தீர்க்கதரிசனமாக தன் மரணத்தைக் கூட தெரிந்து கொள்ளும் தைரியசாலியாக நிற்கும் நிலை வருமல்லவா…, அதுதான் ‘பிரம்மரிஷி’…  இதைத்தான் விசுவாமித்திரருக்கு, வசிஷ்டர் சூசகமாகத் தெரிவித்தார். இந்த முயற்சியில் ஈடுபடும் போது, ஆசைப்பட்டாலும், கோபப்பட்டாலும் கூட நம் நிதானம் தவறி விடுகிறது… விசுவாமித்திரருக்கு, மேனகை மீது காதல் வந்ததும்…, திரிசங்கு கேட்டதால், அவனை ஸ்தூல உடம்புடன் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பி வைக...
Read more

கதை கதையாம் காரணமாம் - பாகம் 12

கிருஷ்ணர் : அப்போ…, நீ…, அடுத்து ‘உத்தங்கர்’ கதையைச் சொல்லப் போகிறாய்…, right…? மேகலா : Yes, Krishna… கிருஷ்ணா…, உத்தங்கர், தன் வாழ்நாள் முழுவதும் தவம் செய்து, தன்னை தூய்மைப்படுத்தியவர். எல்லோரும் நல்லா இருக்கணும் என்று விரும்புபவர்… உத்தங்கர், பாலைவனப் பகுதிகளில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது, அந்த வழியாக ஸ்ரீகிருஷ்ணர், அஸ்தினாபுரத்தில் தருமனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்து முடித்து விட்டு, துவாரகை திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்… உத்தங்கர், ஸ்ரீகிருஷ்ணரைப் பார்த்து விட்டார். மனமகிழ்வுடன், கிருஷ்ணா! என்றழைத்து, ’உன்னைப் பார்த்து எத்தனை நாளாயிற்று’ என்று குசலம் விசாரித்து, நலம் விசாரித்தார். ‘கிருஷ்ணா…, உன்னுடைய நட்பால் பாண்டவர்களும், கௌரவர்களும் தங்களுடைய பகையை மறந்து, அஸ்தினாபுரத்தை சிறப்புடன் ஆண்டு வருகிறார்கள் என்று நம்புகிறேன். பீஷ்மர் நலமாக இருக்கிறாரா? திருதராஷ்டிரன் சந்தோஷமாக இருக்கிறாரா? துரியோதனன் நலமா? என்று அடுக்கடுக்காக கேள்விகளைக் கேட்டார்… குருக்ஷேத்திரத்தில் போர் நடந்தது உலகமே அறியும்… உத்தங்கருக்குத் தெரியலயா…, என்று ஆச்சரியத்துடன் பார்த்த ஸ்ரீகிருஷ்ணர், ‘என்ன உத்தங்கரே,...
Read more

பக்குவம் - பாகம் 8

கிருஷ்ணர்  : கிருஷ்ணரும், ‘என்ன உத்தங்கரே, உங்களுக்கு விஷயம் தெரியாதா… கௌரவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்குமிடையில் சமாதானத்தை ஏற்படுத்த, பீஷ்மர், துரோணர், விதுரர், கிருஷ்ணர் அடங்கிய குழு எவ்வளவோ முயற்சி செய்தோம். துரியோதனனின் பொறாமையும்,பிடிவாதமும், சமாதானத்தை மறுத்து விட்டது…. இறுதியில் போர் மூண்டது…. கௌரவர்களில் பீஷ்மர் உட்பட அனைவரும் மாண்டனர். தர்மபுத்திரனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்து விட்டுத்தான் துவாரகை திரும்புகிறேன்’ என்று எடுத்துச் சொல்ல, அதற்கு உத்தங்கர், நீ இருந்தும் அவர்கள் பகையை மறந்து போரைக் கை விடவில்லையென்றால்…, இந்தப் போருக்குக் காரணமே நீதானோ என்று சந்தேகிக்கிறேன்… என் தவத்தின் வலிமையால், இதோ உம்மை சபிக்கப் போகிறேன்’ என்று கோபப்பட்டார். கிருஷ்ணரும் மெல்லச் சிரித்து விட்டு, ‘கடுமையாகத் தவம் புரிகிறவர்கள், என்ன நடந்திருக்கும் என்பதைக் கூட அனுமானிக்க முடியாமலா இருந்திருப்பார்கள்… நீரோ, தகவல் சொன்னவரையே சம்பந்தப்படுத்தி கோபப்படுவதால், அந்தக் கோபம் என்னை எதுவும் செய்து விடாது… நன்றாகத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்…. கிருஷ்ணராகிய நான் மனிதனாகப் பிறந்து, சகல குணங்களையும் வெளிப்படுத்தக் கூ...
Read more